1 ـ روحيه‌‌بخشی‌:از جمله‌ و مهم‌ترين‌ آنها روحيه‌ دادن‌ به‌ سپاه‌ امام‌ بود. زنانی‌ كه‌
همسرانشان‌ وفرزندان‌ شان‌ به‌ ميدان‌ می‌رفتند، آنان‌ را تقويت‌ كرده‌ و ياری‌ شان‌
می‌كردند، همچون‌مادر وهب‌ يا همسر زهير بن‌ قين‌ كه‌ مشوق‌ زهير بود تا به‌ ياران‌ و
اصحاب‌ امام‌ پيوست‌ ويا مادر عمرو بن‌ جناده‌ كه‌ سر فرزند خويش‌ را به‌ طرف‌ دشمن‌
پرتاب‌ كرد، به‌ سپاه‌ امام‌روحيه‌ای‌ عظيم‌ بخشيد.
2ـ حفظ‌ ارزش‌ها: دومين‌ نقشی‌ كه‌ زنان‌ در نهضت‌ عاشورا داشتند، حفظ‌ ارزش‌های‌
دينی‌ و اعتراض‌ به‌ هتك‌ حرمت‌ خاندان‌ نبوت‌ و رعايت‌ عفاف‌ و حجاب‌ در برابر
چشم‌های‌ آلوده‌ و ياكارهای‌ زشت‌ و بی‌‌شرم‌ سپاه‌ دشمن‌ بود. انتقاد و اعتراض‌ برخی‌
از همسران‌ سپاه‌ كوفه‌ به‌جنايت‌های‌ شوهران‌ خود، همچون‌ اعتراض‌ زن‌ خولی‌ و يا آن‌
زن‌ از قبيله‌ بكر بن‌ وائل‌هنگام‌ غارت‌ خميه‌ها، فرياد زد: ای‌ آل‌ بكر، شما زنده‌ايد و اينان‌
خميه‌های‌ دختران‌ رسول‌خدا را غارت‌ می‌كنند؟
3 ـ تحمّل‌ صبر يا آموزش‌ صبر: روحيه‌ مقاومت‌ و تحمّل‌ زنان‌ در حادثه‌ كربلا از جمله‌
درس‌های‌ عاشورا است‌ كه‌ برشهادت‌ همسران‌، فرزندان‌، و برادران‌ و پدران‌ خويش‌
صبر می‌كردند. از جمله‌ نمونه‌های‌صبر و مقاومت‌، و پايداری‌ در اين‌ راه‌ زينب‌ كبری‌
(س‌) بود كه‌ هيچ‌ كس‌ به‌ مقام‌ والايش‌نمی‌رسيد كه‌ خود به‌ تنهايی‌ كتابی‌ را
می‌طلبد.
4 ـ پيام‌ رسانی‌: از مهم‌ترين‌ نقش‌ زنان‌ كه‌ خود جداگانه‌ بايد بررسی‌ شود، نقش‌
زنان‌ در رساندن‌پيام‌ عاشورا برای‌ نسل‌های‌ آينده‌ است‌.
افشاگری‌های‌ زنان‌ و دختران‌ كاروان‌ اسارت‌ از كربلا تا كوفه‌ و شام‌ و بازگشت‌ به‌مدينه‌
ايراد خطبه‌های‌ آتشين‌ و بی‌نظير زينب‌ در مجلس‌ يزيد ابن‌ زياد، از جمله‌افشاگری‌ها و
آگاه‌ ساختن‌ جامعة‌ آن‌ زمان‌ و درس‌ هايی‌ برای‌ زنان‌ مسلمان‌ در جهان‌آيندة‌ بشریّت‌
است‌ كه‌ زينب‌ 3 عمده‌ اين‌ وظيفه‌ را به‌ عهده‌ دارد.

حادثه عاشورا، حادثه ای است که مرد و زن در آن نقش دارند ولی مرد در مدار خودش و زن در مدار خودش.

اباعبدالله اهل بیت را برای رسالتی سترک و ساختن تاریخی عظیم با داشتن نقش مستقیم حرکت می دهد و این زنان در ابتدای حرکت و قبل از عاشورا، عامل مهم در تشجیع و ترغیب خانواده برای دفاع از امر ولایت بودند.

آغاز تاریخ نهضت حسینی از روز وفات پیامبر و آغاز سقیفه بوده است، پایه این قیام در روز دوشنبه ای گذارده شده که گروهی با شعار «منا امیر و منکم امیر» خلافت اسلامی را به عنوان ارث خود به حساب آوردند و کوشیدند آن را تصاحب کنند.

ایشان دختر امرء القیس بن عدی بن اوس جاعراز قبیله قضاعه است که خواهر ایشان محیاة همسر حضرت علی (ع) و سلمی همسر حضرت مجتبی (ع) بودند دارای دو فرزند به نام سکینه و علی اصغر که بعد از شهادت علی اصغل در صحنه کربلا برای آن مبادا حضرت اباعبدالله (ع) با دیدن حضرت رباب متأثر شوند، برای احترام و تعظیم حضرت از خیمه بیرون نیامد و صبر نیکوی خویش را نشان داد، ولی بعد از شهادت امام حسین (ع) این بانو اولین مجلس مرثیه را در دیار ابن زیاد تشکیل داد و سروده ای به این مضمون خواند: